ซ่อมใจลูกให้เสร็จในคืนนั้น

ขั้น 1: หยุด

สัญญาณว่ากำลังจะหลุด ใจเต้นแรง กัดฟัน มือกำ เสียงเริ่มดังขึ้นทีละนิด หรือรู้ตัวว่าพูดประโยคเดิมเป็นรอบที่สาม

1. พูด: "แม่ขอหายใจแป๊บนึงนะ" (หยุดรอ) ประโยคนี้บอกลูกว่าเรากำลังจัดการอารมณ์ตัวเอง ไม่ได้หนีเขา
2. ทำ: ถอยออกมา 1-2 ก้าว หายใจออกยาว ๆ 3 ครั้ง ถ้ามีผู้ใหญ่อีกคน ส่งต่อให้ดูแลสักครู่
3. ถ้าลูกยังร้องหรือเกาะตาม: อยู่ใกล้ ๆ ได้ แต่ไม่ต้องคุยเรื่องเดิมต่อ พูดแค่ "แม่อยู่ตรงนี้ รอแม่หายใจก่อนนะ"

ถ้าเสียงดังไปแล้ว ก็หยุดตรงนั้น ไม่ต้องพูดให้จบประโยค การหยุดกลางคันดีกว่าการพูดต่อจนจบ

ขั้น 2: ซ่อม

ทำเมื่อทั้งเราและลูกสงบแล้ว อาจเป็นอีก 10 นาที หรือตอนก่อนนอน แต่ให้เสร็จภายในวันนั้น

ก่อนพูด: นั่งลงระดับสายตาลูก ใกล้พอให้ลูกเลือกได้ว่าจะเข้ามากอดไหม

1. บอกสิ่งที่เราทำ: "เมื่อกี้แม่เสียงดังไป ขอโทษนะ" (หยุดรอ) บอกสั้น ๆ ไม่ต้องอธิบายว่าทำไม
2. ถามความรู้สึกลูก: "หนูตกใจไหม" (หยุดรอ) ถ้าลูกพยักหน้าหรือเงียบ ก็รับไว้ "ตกใจเนอะ"
3. บอกว่าเรายังรักเหมือนเดิม: "แม่รักหนูนะ ตอนแม่โกรธก็ยังรัก" (หยุดรอ) ถ้าลูกเข้ามากอด กอดไว้นาน ๆ
4. บอกว่ากติกายังเหมือนเดิม: "พรุ่งนี้เช้าเรายังต้องใส่รองเท้าให้ทันนะ เดี๋ยวคิดวิธีด้วยกัน" การขอโทษไม่ได้แปลว่ายกเลิกกติกา

ถ้าลูกยังไม่อยากคุย: ไม่บังคับ บอกแค่ "แม่อยู่ตรงนี้นะ พร้อมเมื่อไหร่มาหาแม่ได้" แล้วลองใหม่ตอนก่อนนอน

อย่าพูด

• "ก็หนูทำให้แม่โมโหเอง"
• "แม่ขอโทษนะ แต่ถ้าหนูไม่ยืดยาด แม่ก็ไม่เสียงดังหรอก"
• "เลิกร้องได้แล้ว แม่ขอโทษแล้วไง"

อย่าทำ

• ซื้อของหรือยอมทุกอย่างเพื่อชดเชยความรู้สึกผิด
• ขอโทษซ้ำหลายรอบจนลูกต้องมาปลอบเรา
• ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แล้วไม่พูดถึงเลย

ลองคืนนี้: ถ้าวันนี้เสียงดังไป ไปนั่งข้างลูกก่อนนอน แล้วพูดประโยคที่ 1 กับ 3